Promovimi i librit nga Besa Myftiu
Biblioteka Kombëtare e Kosovës | 27 shtator 2026
Moderuar nga Ilire Zajmi
Recension nga Shqipe Malushi
Një grua elegante, me një kapelë në kokë, hyri në amfiteatrin e vogël të Bibliotekës Kombëtare të Kosovës dhe qetësisht vendosi librat e saj mbi tavolinë. Nuk e njihja ende Besën Myftiu, por në fund të asaj ore, pata ndjesinë se kisha përshkuar një pjesë të jetës së saj.
E lindur në Tiranë dhe me banim në Gjenevë, Besa Myftiu ka shkruar romane, poezi dhe ese, ndër to Rrëfime nga Vendet e Harruara dhe Drejt së Pamundurës. Atë pasdite, ajo prezantoi botimin në shqip të romanit Dashuri në Kohën e Komunizmit, një vepër ku tri gra të mbetura në një aeroport të Romës ndajnë kujtime për dashurinë, familjen dhe rininë në Shqipërinë komuniste.
Besa i solli ato vite në jetë përmes një rrëfimi personal. Për të takuar një djalë të ri, tregoi ajo, një vajzë mund të huazonte rroba të bukura, t’i kërkonte një shoqeje ta shoqëronte që prindërit të mos dyshonin, të merrte rrugë të fshehta për t’iu shmangur fqinjëve dhe, megjithatë, të kishte vetëm një orë kohë para se të kthehej në shtëpi. Deri atëherë, tha ajo me buzëqeshje, princi i pashëm mund të dukej thuajse si një iluzion.
Ajo lexoi poezi dhe interpretoi këngë të vajzës së saj, Elina Dunit, këngëtares dhe kompozitores shqiptaro-zvicerane, muzika e së cilës sjell traditat e muzikës popullore shqiptare në botën e xhazit. Publiku i njihte këngët dhe, me çdo tingull, dukej sikur hapësira bëhej më e ngrohtë.
Nën moderimin e kujdesshëm të Ilire Zajmit, pasditja u shndërrua në një takim intim dhe thellësisht prekës. Besa foli me një çiltërsi dhe hijeshi të tillë, saqë historitë e saj dukej sikur dolën nga faqet e librit dhe u ulën mes nesh.
Erdha për të dëgjuar për një libër. U largova duke mbajtur me vete zërat e grave që gjetën mënyra për të dashur, për të qeshur dhe për të ëndërruar, edhe atëherë kur jeta u kërkonte të heshtnin.
